
RTSS ile Kare Hızını Sınırlamak Oyunları Daha Akıcı Yaptı
Yıllarca FPS sayacını bir oyunun ne kadar iyi çalıştığının en basit ölçütü olarak gördüm. Sayı yükselirse her şey daha iyi olurdu; düşerse bunu hemen…
Yıllarca FPS sayacını bir oyunun ne kadar iyi çalıştığının en basit ölçütü olarak gördüm. Sayı yükselirse her şey daha iyi olurdu; düşerse bunu hemen fark ederdim. GPU’mda yeterli kapasite varken, kare hızımı kasıtlı olarak düşürmek için pek bir neden görmüyordum. Sonuçta bilgisayarım 150 veya 180 FPS verebiliyorken, 120 FPS gibi “daha küçük” bir sayıyla yetinmemin bir anlamı yoktu.
Ancak 120 FPS’nin çok üzerinde kare hızlarında bile bazı AAA oyunlarda ara sıra takılmalar yaşıyordum. Bu takılmalar nadiren oluyordu ama bir anlığına kare hızınızın yarısını kaybetmekten daha fazla sürükleyiciliği bozan bir şey yoktu.
Meğer kare hızımı sınırlamak çözümmüş; her oyun için belirlediğim sınır, monitörümün yenileme hızının neredeyse yarısı olsa bile. Bunun mantıklı bir açıklaması da var ve FPS sayacının ötesine baktığımda sayılarla bunu nihayet görebildim.

Bilgisayarımdaki her oyunun kendine özgü kare hızı sınırı var
Daha akıcı bir deneyim için birkaç kare feda etmeye değer
240Hz ekranım ve RTX 4070 Ti kartımla oyunlarımın çoğu 240 FPS’ye pek ulaşmıyor. Aslında sadece çocukluğumdan beri oynadığım klasik PC oyunlarında 200 FPS’nin üzerinde değerler görüyorum. Bu yüzden MSI Afterburner ile birlikte gelen RTSS aracılığıyla tüm PC oyunlarım için genel bir 237 FPS sınırı belirledim.
Ancak en önemli nokta, bu genel sınırın çoğu oyunda pek bir işe yaramaması. Bunun yerine bir oyunun sürdürebildiği ortalama FPS’ye bakıyor ve her oyun için bu değerin rahatlıkla altında bir kare hızı sınırı belirliyorum. Ortalama 96–97 FPS veren bir oyuna 90 FPS sınırı koyarken, 115 FPS ortalaması olan birine 100 FPS sınırı uygulayabiliyorum.
Bu küçük pay, FPS sayacının gösterdiğinden çok daha büyük bir fark yaratıyor. Sınırsız bir oyun, ortalaması gayet iyi görünse bile sürekli farklı kare hızları arasında dalgalanabilir. Bu dalgalanmalar, karelerin düzenli aralıklarla gelmediği anlamına geliyor ve ara sıra mikro takılmalar da buradan kaynaklanıyor.
İşte bu yüzden en yüksek ortalama FPS peşinde koşmaktansa kare zamanı tutarlılığına daha çok önem veriyorum. 90 karenin düzenli bir şekilde gelmesini, oyunun 80 ile 110 arasında gidip gelirken yüksek bir ortalama göstermesinden tercih ederim. Sayı daha düşük olsa da deneyim çok daha akıcı hissedilebilir.

Artık tüm oyunlarım daha akıcı çalışıyor
FPS sayacı hikayenin sadece yarısını anlatır
Her oyun için RTSS sınırını uygulamadan önce ve sonra karşılaştırma yapmak amacıyla CapFrameX kullandım. Aynı sahnede eşit uzunlukta testler yaptım ve GPU’nun en çok yüklendiği oyunları seçtim. Bu sayılar ekran üstü bir gösterge panelinden alınmış değil; her testin ardından kaydedilen verilerden elde edildi. Bu da karelerin gerçekte nasıl davrandığına dair çok daha net bir tablo sunuyor.
Ortalama FPS’nin düşmesi normal, çünkü amacımız tam olarak bu. Ancak değişen şey, karelerin ne kadar düzenli bir şekilde geldiği oldu. Kare zamanı ortalaması çok daha dar bir aralığa indi, kare zamanı standart sapması da sınırın en büyük farkı yarattığı oyunlarda düştü.
|
GeForce RTX 4070 Ti + Ryzen 5 7600X + 32GB DDR5 RAM 6000 MHz |
||||||||
|
Oyun |
Ön Ayar |
Durum |
Ort. FPS |
%1 En Düşük FPS |
%0.1 En Düşük FPS |
Uyarlanabilir STDEV |
PC Gecikmesi |
GPU Yükü (%) |
|
The Witcher 3 Remastered |
RT Ultra, 1440p |
Sınırsız |
166 FPS |
43 FPS |
15 FPS |
6.0 ms |
72 ms |
95% |
|
The Witcher 3 Remastered |
RT Ultra, 1440p |
Sınırlı |
150 FPS |
82 FPS (%91) |
51 FPS (+%240) |
3.1 ms (yarıya indi) |
76 ms |
83% |
|
Bodycam |
Ultra, 1440p |
Sınırsız |
211 FPS |
92 FPS |
69 FPS |
3.8 ms |
73 ms |
87% |
|
Bodycam |
Ultra, 1440p |
Sınırlı |
180 FPS |
93 FPS |
58 FPS |
3.0 ms |
Kare hızını sınırlayarak mutlaka daha fazla kare elde etmiyorum; ancak kare hızının aniden çakılmasına daha az fırsat veriyorum. Ortalama FPS ile %1 en düşük FPS arasındaki farkın daralması burada özellikle faydalı, çünkü bu, oynarken gerçekten hissedebildiğim bir şeyi sayılarla ifade ediyor.
Bodycam ve The Witcher 3: Wild Hunt Remastered oyunları kare hızı sınırlarıyla daha iyi hissettirdi. Daha yüksek bir sınırsız ortalama bir benchmark’ta harika görünebilir, ancak daha dar bir kare zamanı grafiği kamera hareketlerinin ve gezinmenin tutarlı olmasını sağlıyor. FPS sayacım daha düşük bir sayıdan şikayet edebilir, ama gözlerim kesinlikle etmez.
Neden oyun başına sınırlama için Nvidia App kullanmıyorum
Daha spesifik olmak istediğimde RTSS hala daha iyi hissettiriyor
Neden Nvidia App’i kullanarak oyunlarıma genel bir kare hızı sınırı koymadığımı merak etmek normal; çünkü orada da aynı şeyi yapabilir ve sınırı sürücü seviyesinde uygulayabilirdim. Ancak sorun şu ki, ikisi arasında gerçekten bir fark hissedebiliyorum. Aynı sınırda bile RTSS, özellikle GPU’mu sınırlarına yaklaştıran oyunlarda daha düzenli kare teslimatı sağlıyor.
Bu önemli, çünkü kare hızı sınırını sadece belirli bir sayıya ulaşmak için kullanmıyorum. Bunu GPU’nun sürekli tam kapasitede çalışmasını engellemek ve kare teslimatını daha öngörülebilir kılmak için kullanıyorum. Nvidia’nın sınırlayıcısı, basit ve sürücü seviyesinde bir çözüm istiyorsanız tamamen kullanılabilir, ancak RTSS benim için gerçekten önemli olan davranış üzerinde daha sıkı bir kontrol sağlıyor: kare zamanı tutarlılığı.
Elbette Nvidia uygulamasına bağlı kalmak için de geçerli bir neden var. Oyunlarınızın yanında başka bir uygulama çalışmasını gerektirmiyor ve bazı hile karşıtı sistemler de üçüncü taraf eklentiler veya kare hızı sınırlayıcıları olmadan daha memnun oluyor. Aslında Nvidia’nın sürücü seviyesindeki kare hızı sınırı daha hızlı, çünkü kareleri daha erken ölçüyor. Ancak daha az tutarlı.
RTSS ise sınırları API/rendirici bağlantıları ve ekran üstü arayüz aracılığıyla, kareler oyunun render motorundan çıktıktan sonra uyguluyor. Bu genellikle daha sıkı bir kare zamanlaması sağlıyor, ancak sürücü seviyesindeki sınırlayıcılara kıyasla küçük bir ek gecikme ekleyebiliyor. Yine de benim için RTSS yerini hak etti, çünkü fark FPS sayacında pek görünmüyor. Farkı, kare hızını düşünmeyi tamamen bıraktığımda ve oyunun basitçe daha akıcı hissettirdiğinde görüyorum.
Daha yüksek FPS peşinde koşmanın kendisinde bir sorun olduğunu düşünmüyorum. Oyunlarımın donanımımın makul sınırlarında mümkün olan en hızlı şekilde çalışmasını hala istiyorum ve her ikisi de aynı derecede akıcıysa 120 FPS yerine 180 FPS’yi tercih ederim. Ancak artık daha yüksek bir sayının otomatik olarak daha iyi bir deneyim anlamına geldiğini varsaymıyorum. Bazen GPU’ya biraz daha az iş yüklemek, bir oyunun daha iyi hissettirmesinin tam da anahtarı oluyor.
Ne yazık ki bunların hiçbiri bir ekran görüntüsünde pek iyi görünmüyor. Bir benchmark bana 15 veya 20 FPS feda ettiğimi söyleyebilir, ancak kalan karelerin daha mı düzenli hissettirdiğini söyleyemez. Farkı kendim gördükten sonra, FPS sayacını performansın nihai ölçütü olarak görmekten vazgeçmek çok daha kolay oldu.
MSI Afterburner, bilgisayarınızın performansını izlemek için birçok ek özelliğe sahip en iyi overclocking yazılımlarından biridir.
Yorumlar